Basa Melayu Kuna

Saka Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawi
Langsung menyang: pandhu arah, pados

Basa Melayu Kuna iku basa sing mlebu ing grumbulan basa Austronésia lan dianggep salah sawijining wujud wiwitan (proto) kanggo basa Melayu. Manut sawetara cathetan, basa Melayu Kuna (MK) naté digunakaké ing antarané abad ka-7 nganti abad ka-13, yaiku ing jaman panguwasaning Wangsa Syailendra ing Jawa lan Karajan Sriwijaya. Ananing basa iki dimangertèni seka prasasti lan wilahan logam (ana sing arupa emas lan ana uga tembaga) sing katemon ing Nusantara sisih kulon, kaya ta Pulo Sumatera lan sakupengé, Pulo Jawa, lan Pulo Luzon, Filipina.

Tembung-tembung ing basa iki akèh kecipratan basa Sanskerta, sing nuduhaké kabudayan India sing sumrambah lan nyawiji ing urip padinan. Basa Sanskerta nganti tekan sepréné nyumbang tetembungan Basa Melayu. Aksara sing digunakaké manèka warna, wiwit aksara Pallawa, aksara Kawi utawa aksara Pasca-Pallawa[1].

Sumber-sumber basa Melayu Kuno[sunting | sunting sumber]

Sumber-sumber basa Melayu kuna ditemokaké ing prasasti-prasasti iki:

Ciri-ciri[sunting | sunting sumber]

Katon banget yèn basa Melayu Kuna akèh kecipratan seka basa Sanskerta liwat tembung-tembuh sesulih seka basa iku, sarta uniné konsonan aspiratif kaya ta bh, ch, th, ph, dh, kh, h (Conto: sukhatchitta). Nanging, reroncèning ukara jelas asipat Melayu utawa Austronesia, kaya ta anané imbuhan (suffix). Imbuhan-imbuhan ik bisa katlacak karo wujud imbuhan basa Melayu Klasik utawa basa Indonesia[7], seperti awalan mar- (> ber- dalam bahasa Melayu Klasik), ni- (> di-), nipar- (> diper-), maN- (> meN-), ka- (> ter-), dan maka- (> ter-).

Pronomina pribadi, kaya déné basa Indonesia, uga kapérang seka pronomina mardika (independen) lan èkliktik (genitif)[8]: 1s = aku, -ku/-nku, 2p = kamu, mamu, 3s = iya, nya, 3p (hormat) = sida, -da,-nda, 2p (divinum) = kita, -ta/-nta.

Rong dhialek wis diduga déning Aichelle ing taun 1942 lan A. Teeuw wiwit 1959[9]: Dialek prasasti Sumatera: ni-/var- dan dialek luar Sumatera di-/bar-.

Cathetan suku[sunting | sunting sumber]

  1. ^ a b Kozok, Uli, (2006), Kitab Undang-Undang Tanjung Tanah: Naskah Melayu yang Tertua, Jakarta: Yayasan Obor Indonesia, ISBN 979-461-603-6.
  2. ^ Coedes, George, (1930), Les inscriptions malaises de Çrivijaya, BEFEO.
  3. ^ a b c d e Situs "The History of Pasuruan Regency"
  4. ^ Situs Kabupaten Batang, diakses 7 Juni 2007
  5. ^ Muljana, Slamet, 1981, Kuntala, Sriwijaya Dan Suwarnabhumi, Jakarta: Yayasan Idayu, hlm. 223.
  6. ^ Casparis, J. G. de., (1992), Kerajaan Malayu dan Adityawarman, Seminar Sejarah Malayu Kuno, Jambi, 7-8 Desember 1992. Jambi: Pemerintah Daerah Tingkat I Jambi bekerjasama dengan Kantor Wilayah Departemen Pendidikan dan Kebudayaan Jambi, hlm. 235-256.
  7. ^ Mahdi W. 2005. Old Malay. Dalam: Adelaar K.A. & Himmelmann N. (penyunting) The Austronesian languages of Asia and Madagascar. Routledge. Hal. 197.
  8. ^ Mahdi W. 2005. ibid.. Hal. 196.
  9. ^ Mahdi W. 2005. ibid.. Hal. 183.

Pustaka[sunting | sunting sumber]

  • Mahdi W. 2005. Old Malay. Dalam: Adelaar K.A. & Himmelmann N. The Austronesian languages of Asia and Madagascar. Hal. 182–200.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "http://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Melayu_Kuna&oldid=834327"