An-Nasa'i

Saka Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawi
Langsung menyang: pandhu arah, pados

Imam Nasa'i yaiku sawijining perawi hadist kang kawentar kanthi kitabé yaiku al-Mujtaba’. Jeneng jangkepé Imam al-Nasa’i yaiku Abu Abd al-Rahman Ahmad bin Ali bin Syuaib bin Ali bin Sinan bin Bahr al-khurasani al-Qadi. Lair ing Nasa’ taun 215 H. Dhèwèké dinisbahaké marang dhaérah Nasa’ (al-Nasa’i), dhaérah kang dadi seksi bisu lairé ahli hadis kaya dhèwèké kang kasil nyusun kitab monumèntal sajroning kajian hadis, yaiku al-Mujtaba’ sing banjur kasebut kanthi jeneng Sunan al-Nasa’i.[1]

Sipat[sunting | sunting sumber]

Dhèwèké nduwèni pawakan gagah, werna kulité abang lan seneng nganggo klambi garis-garis gawéyan Yaman. Dhèwèké seneng ngibadah uga mèlu perang bareng-bareng karo Gubernur Mesir. Dhèwèké ora mung ahli lan apal Hadits, ngertèni perawi lan kalemahan kalemahan Hadits kang diriwayataké, nanging uga ahli fiqih kang wawasané jembar. Dhèwèké manut madzhab Syafi'i lan duwé kitab manasik kang ditulis adhedhasar madzhab Syafi'i Rohimahulloh.[2]

An Nasa`i praupané ganteng, resik lan seger, kaya kasorot lampu. dhèwèké iku wong kang karismatik lan anteng, penampilané apik. Kahanan mau amarga dhèwèké tansah ngimbangi awaké saka segi panganan, sandhangan, lan kasenangan, ngombé sari buah kang halal lan akèh mangan iwak pitik.[3]

Pendhidhikan[sunting | sunting sumber]

Imam Nasa'i gedhe ing tlatah Nasa’. Dheweke apal al-Qur’an ing Madrasah kang ana ing dhesane. Dheweke uga entuk ilmu agama saka ulama-ulama ing dhaerahe. Nalika remaja, dheweke mulai seneng mlaku-mlaku kanggo nliti ilmu ing pirang-pirang negara sajroning donya kanggo mburu ilmu agama, utamane ilmu hadis.[4]

Durung genep 15 tahun, dheweke wis lungan tekan Mesir, Hijaz, Iraq, Syam, Khurasan lan liya-liyane. Nglakoni perdalanan sakawit cilik kaya mangkono wis dadi ciri khas ulama-ulama hadis, kalebu Imam al-Nasa’i. Kacerdhasan intelektuale Imam al-Nasa’i uga sansaya tambah lan mateng saksuwene ing perdalanane.[4]

Guru dan murid[sunting | sunting sumber]

Kaya Imam al-Bukhari, Imam Muslim, Imam Abu Dawud, lan Imam al-Tirmidzi, Imam al-Nasa’i uga duwe guru lan murid akeh. Guru-gurune antara liya: Qutaibah bin Sa’id, Ishaq bin Ibrahim, Ishaq bin Rahawaih, al-Harits bin Miskin, Ali bin Kasyram, Imam Abu Dawud (sing nggawe Sunan Abi Dawud), sarta Imam Abu Isa at-Tirmidzi (sing nggawe al-Jami’/Sunan a-Tirmidzi).[5]

Sakwetara murid-murid yaiku; Abu al-Qasim at-Thabarani (sing nggawe kitab Mu’jam), Abu Ja’far at-Thahawi, al-Hasan bin al-Khadir as-Suyuti, Muhammad bin Muawiyah bin al-Ahmar al-Andalusi, Abu Nashr al-Dalaby, lan Abu Bakrbin Ahmad al-Sunni.[5]


Karya[sunting | sunting sumber]

Miturut katrangan saka Imam Ibn al-Atsir al-Jazairi jroning kitab Jami al-Ushul, kitab iki disusun saka fiqh mazhab Syafi’i.[3]

Kitab al-Mujtaba[sunting | sunting sumber]

Karyane Imam al-Nasa’i sing paling monumental yaiku Sunan an-Nasa’i. Sakbenere, menawa ditlusuri luwih jero, kanggo menehi jeneng Sunan al-Nasa’i ngliwai proses kang dawa, saka al-Sunan al-Kubra, al-Sunan al-Sughra, al-Mujtaba, lan terakhir kanthi jeneng Sunan al-Nasa’i.[1]

Kanggo sepisanan, sakdurunge dijenengi Sunan al-Nasa’i, kitab iki dikenal al-Sunan al-Kubra. Sakwise rampung nulis kitab iki, dheweke banjur menehake kitab iki marang Amir Ramlah (Walikota Ramlah) kanggo tandha kinurmatan. Amir banjur takon marang al-Nasa’i, “Apa kitab iki kabeh isine hadis shahih?” Dheweke njawab kanthi jujur, “Wonten ingkang shahih, hasan, lan ugi wonten ingkang persis”.[4]

Banjur Amir takon maneh, “Menawa mangkono, mula dipisahana hadis kang shahih-shahih wae”. Saka panjaluke Amir, dheweke banjur milihi kabeh hadis sing nan ing sajroning kitab al-Sunan al-Kubra. Akhire dheweke kasil ngringkes al-Sunan al-Kubra, saengga dadi al-Sunan al-Sughra. [4]

Imam al-Nasa’i banget tlitine sajroning nliti hadis-hadis kyang ana ing kitab pertama. Mula akeh komentar saka ulama menawa “kitab al-Sunan al-Sughra ing sakngisore drajat Shahih Bukhari lan Shahih Muslim. Rong kitab terakhir, mung sithik hadis dhaif ing jerone”. Amarga hadis-hadis kang ana ing al-Sunan al-Sughra yaiku hadis-hadis pilihan sing wis ditliti, mula kitab iki uga dijenengi al-Mujtaba. Al-Mujtaba padha karo al-Maukhtar (sing kepilih), amarga kitab iki isine hadis-hadis pilihan saka kitab al-Sunan al-Kubra.[1]


Komentar Ulama[sunting | sunting sumber]

Imam al-Nasa’i yaiku wong kang tliti sajroning nliti lan milih periwayat hadis. Dheweke uga netepake syarat-syarat sajroning proses milihi hadis-hadis sing ditampa. Abu Ali al-Naisapuri nate ngendika, “Wong kang ngriwayatke hadis kanggo kita yaiku sawijining imam hadis sing wis diakoni ening para ulama, dheweke yaiku Abu Abd al Rahman al-Nasa’i.”[3]

Imam al-Naisapuri uga ngendika, “Syarat-syarat kang ditetepake al-Nasa’i sajroning mbiji para periwayat hadis luwih ketat lan keras ketimbang syarat-syarat kang digunakake Muslim bin al-Hajjaj.” Ulama umume luwih ngunggulake ketate penilaian Imam Muslim bin al-Hajjaj ketimbang al-Nasa’i. Komentar mayoritas ulama iki sing ndadekake Imam Muslim dadi pakar hadis nomer loro sakwise al-Bukhari.[4]

Ad-Daruquthni nate ngendika menawa dheweke salah sawijining Syaikh ing Mesir sing paling ahli ing bidang figh lan paling ngerti babagan Hadis lan para rawi. Al-Hakim Abu Abdullah ngendika, “Pendapat-pendapate Abu Abd al-Rahman ngenani fikih kang dijupuk saka hadis kakehan kanggo dikaji, sapa sing nyonaoni kitab Sunan al-Nasa’i, dheweke bakal kesengsem karo kaendahan ukarane.”[1]

Amarga Imam al-Nasa’i suwi ing Mesir, sakwetara Imam as-Syafi’i uga nyebarake pandangan-pandangan fiqhe ing Mesir (sakwise pindhah saka Bagdad), mula sanajan ora tau ketemu, amarga al-Nasa’i nembe lair 11 taun sakwise sedone Imam al-Syafi’], tetep ana kemungkinan akeh pandangan fiqh Madzhab Syafi’i sing dianut saka murid-murid Imam as-Syafi’i sing ana ing Mesir. Pandangane fiqh Imam al-Syafi’i luwih kasebar ing Mesir ketimbang ing Baghdad. Mula luwih mbuka peluang Imam al-Nasa’i kanggo rerembugan karo pandangan fiqh Syafi’i, kaya kang dinuga dening Ibn al-Atsir babagan afiliasi mazhab fikih al-Nasa’i.

Pandangane Syafi’i ing Mesir iki banjur dikenal kanthi qaul jadid (pandangan anyar).[1]

Wafat[sunting | sunting sumber]

Setaun sakdurunge sedo, dheweke pindhah saka Mesir tumuju Damsyik. Ad-Daruqutni lan Abdullah bin Mandah dari Hamzah al-’Uqbi al-Mishri ngendika, dheweke ing Makkah lan dikubur ing antarane Shafa lan Marwah. [2]

Sawetara ulama liya, kaya Imam adz-Dzahabi,Ibn Yunus, Abu Ja’far at-Thahawi (murid al-Nasa’i) lan Abu Bakar al-Naqatah ngendika menawa Imam al-Nasa’i sedo ing Ramlah, sawijining dhaerah ing Palestina. Miturut pendhapat terakhir iki, Imam al-Nasa’i sedo taun 303 H lan dikubur ing Baitul Maqdis, Palestina.[3]

Cathetan suku[sunting | sunting sumber]

  1. ^ a b c d e (id)[1] Imam Nasa'i (diaksés tanggal 7 September 2011)
  2. ^ a b (id)imam nasa'i Imam Nasa'i (diaksés tanggal 7 September 2011)
  3. ^ a b c d (id)[2] Imam Nasa'i (diaksés tanggal 7 September 2011)
  4. ^ a b c d e (id)[3] Imam Nasa'i (diaksés tanggal 7 September 2011)
  5. ^ a b (id)[4] Imam Nasa'i (diaksés tanggal 7 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "http://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=An-Nasa%27i&oldid=834231"